You are free to print this text and to make copies for non-commercial purposes. CONTENTS 'SPIRIT AS PHYSICAL FACT' Preface 1. What is philosophy? 2. Understanding is seeing fitting forms 3. Form-working-form trinities 4. The workings as spirit/idea 5. Truth is nicely fitting forms 6. The naturalness of the human 7. The body-mind problem 8. Spirit as physical fact Epilogue PREFACE A new notion of what Understanding is, automatically reveals a new notion of Truth. This new notion of Scientific Truth ought to become the driving force in for example politics. Why? For the sake of Truth. This booklet also is meant for (young) people with little education, who may have heard the word philosophy now and then, but do not exactly know what it means. Nevertheless I will try to be not childish so that (older) educated people also want to read it. 1. WHAT IS PHILOSOPHY? I want to start with saying something about what philosophy is, for me. People differ from apes, and that is because of our mind, with which we are able to understand. That is why, in the course of time, we were able to learn many truths about life and reality we are living in. All together that now is such an enormous amount of knowledge, that no single human being on earth is able to learn that all. Even if you become a hundred years and study 10 hours each day, you do not know every fact. That is also why we have split up science into sub-sciences that each study a part of reality. Biology studies plants and animals, chemistry studies how atoms become molecules, mathematics studies numbers and relations between numbers, the technical sciences study cog-wheels and levers and all these electronics we nowadays have et cetera. There are many different sciences now, many different fields of study. In the past that was different, a thousand years ago for example. It then still was possible to learn all known scientific facts. All scientific books together then fitted in only one room. And these scientists of the past then often called themselves philosophers; 'philo' means something like love, and 'sophy' something like wisdom; so philosophers are wisdom-lovers. Philosophy then was equal to science, of everything. In the course of time, all these different sciences we nowadays have, all occupied a part of the general field of knowledge of early days philosophy. So what is left for philosophy then? Well, that anyhow is 'knowing' itself. What does it mean, knowing something, understanding a thing? And is your knowledge true then, what is truth? Because all these different sciences offer us knowledge, true knowledge. But what then is true knowledge? Why is it that the ape does not know what we know? Do you know that the DNA, the building-scheme, of the chimpanzee for more than 99.5% equals the human DNA? And the more we learn about DNA, the higher that figure becomes. Even their brains are nearly 100% like ours. But why then do not they understand? And what then is it what we understand, when we are knowing? That according to me is the most important question for philosophy now. So actually the question: Who or what is the human? Because our mind makes us human. That by the way always was the most important question for philosophy. But since a good answer never was found, it still is the most important question. On my website www.fabc.info, I compare all sciences we now have also with a tree with many branches, while all branches also have side-branches. Every branch then is a science like the branch of biology, the branch of chemistry, of psychology et cetera. Hundreds of branches and side-branches now. And such a side-branch then is a specialism inside for example biology. Because no single human being on earth is able to learn all the facts about all plants and animals living on earth. To learn every fact about every insect already is an enormous job. And philosophy then is not just a branch of the tree, but the stem of the tree of knowledge, on which all branches grow. The answer to the question 'What is true knowledge?' is the mother of all other answers. Because if you do not know what knowing is, what then is the value of your knowledge? 2. UNDERSTANDING IS SEEING FITTING FORMS So what is understanding, what is happening when you understand something? Let us start then with simple things like your shoes, trousers, your seat or your bike. You undoubtedly understand your shoes, trousers, seat or bike. While a chimpanzee does not understand these things. Yes, you can learn a chimp to ride a bike with shoes and trousers on. But does that chimp then also understand the bike? But you do understand your bike or shoe, and what then do you mean with understanding? Actually that is very simple. You just see the shape of your foot in the form of the shoe, that is all, like you see your both legs in the pair of trousers, and like you see your whole body form in sitting shape in every seat and every bike. So when you understand, you simply see forms that fit to other forms. Or you feel fitting forms like blind people do. And also then, understanding is a kind of seeing, an insight for these blind people. Maybe you also understand the principle of the chain and cog-wheels in a bike, and also then, understanding simply is seeing that forms fit to each other, the chain on the cog-wheels in this case. But the essence of understanding the bike is seeing or feeling that the form of that thing fits the form of the human body, and that applies to all human articles of use. They all have to fit to us, otherwise we would not understand the things. Imagine other planets far away in the cosmos with life on it, also with a being that understands, so a 'human'. But also imagine these human beings to be egg-shaped, without legs and feet, moving over their planet bouncing like a ball. Such an understanding being then would not understand our shoes, our trousers, our seats, our bikes. Unless they also see a picture of an earthly human being, fitting to these things. These beings will have other clothes, vehicles, furniture, tools et cetera, fitting to their body form, and probably useless and therefore incomprehensible for us earthly human beings. These egg-shaped human beings then probably will understand the principle of the rolling wheels in our bike and the principle of the gear-mechanism. They see fitting of forms then like we do. But the bike as a whole would not fit them of course, would be a rather useless thing for them, a meaningless thing. So in these cases understanding is a simple act, just seeing forms that fit to other forms. Our mind is a very natural instrument then, as natural as our eyes, ears, hands, as natural as our senses. Actually understanding also is a kind of sensing, in your mind. Apes see the forms. We also see the fitting of forms. And according to me, understanding always is such a simple act, also if it concerns language or mathematics. Later in this little book more about these more abstract kinds of knowing. We understand all our articles of use, furniture, tools, vehicles, buildings, clothes, food and drinks, simply because we see something in the form of these things. And that something then always is the form of our human body, our whole body or a part of it. A hammer and screw-driver fit in our hands, our feet fit on the pedals of our bike, our pair of glasses fit on our nose, my fingers fit on the keys of my keyboard, I fit in my bed and through my door et cetera. Next to that, all these human articles of use also fit to other forms, the hammer on the nail, the screw-driver on the screw, my shoes and my bike on the road, my clothes against the cold and the rain et cetera. And also then, understanding simply is that seeing of forms that fit to other forms. And like all human articles of use as form fit to the form of our human body, in about the same way all plants and animals, including the human, fit to the form of the earth, and the earthly conditions like gravity, temperature, light and atmosphere. The roots of plants and trees clearly have a form to penetrate the soil they are growing in. Birds are a kind of flying-machines, fishes a kind of submarines. And a flower actually is a satellite-dish, it opens for light, it then follows the sun. And where we build the receiver in our satellite-dish, the fruit is growing in the flower. And also there, understanding the plant, the bird, the flower, the fish et cetera means that we see that their forms fit to other forms, the wings of birds to the form of the air, the flower to the form of light et cetera. If you see the satellite-dish in a flower, only then you really understand the flower, the way the thing works. And also if it concerns the organs or limbs of plants and animals, the heart, the lungs, muscles and bones, nerves and brains, ears and eyes, also then understanding means that we see that the forms of these organs and limbs fit to other forms, the form of the heart as pump for blood, the lungs to breath the air, ears to receive sound-waves, eyes as cameras for light, feet to fit on the ground et cetera. So understanding actually is a simple act, a very natural act. We see something in the form of the thing then and that something always is another fitting form. That is also what we mean when we say that we have an idea, the idea of the shoe, the bike, the bolt and nut. We always see fitting of forms then. Doing an invention is inventing a new form that fits to one or more other forms. And if it does not seem to fit to such an other form, it still can be a piece of art. And even useless pieces of art fit to other forms, our form, our longing for beauty. But how about understanding more abstract matters like language and mathematics? Well, sounds too have a form, the round open O form for example or the sharp closed S form. And then we can combine these sounds to words. And such a word then can serve as a label for a thing like a bike, a shoe, a tree et cetera. A sound form then fits to a real form. And that is how we learn and understand language. Later in this booklet more about language, about mathematics as well. Finally this: There clearly is an important difference between knowing and understanding. Knowing is having information, names in particular. Understanding however is a kind of feeling. Maybe you know very much about your bike, names in particular. But understanding the bike and all these workings playing inside, is a feeling, a sensing, of fitting forms. 3. FORM-WORKING-FORM TRINITIES When we understand some thing, we actually see trinities. Think about your shoe again. You understand your shoe when you see the form of your foot in it. So foot and shoe form a unity. They of course are two different things. But without feet a shoe was not a shoe. And without women, a man was not a man. But there not only are two things then, because there also is something playing in between, a fitting of the forms, a working. A better example then is the screw-bolt and the fitting nut. Bolt and nut also form a unity; if there would not exist bolts, then a nut would not be a nut but just a kind of ring. But this unity then not only is a duality but actually is a trinity. Because next to the two material things there also is the immaterial screwing playing in between, a working. And between male and female the working Eros is playing, between proton and electron the working Electra is playing et cetera. Everywhere around us we see such form-working-form trinities like axle-rotating-wheel, cogwheel-driving-chain, human-riding-bike, hands-steering-handlebar, bike-rolling-road, heart-pumping-blood, lungs-breathing-air, wings-flying-air, eyes-seeing-light, ears-hearing-sound, man-sitting-seat, flower-receiving-light, tree-rooting-soil, bottle-containing-wine, fingers-typing-keyboard, lamp-shining-light, clouds-raining-water, nerves-sending-information et cetera. Every form is partner in such a trinity. And the trinity as a whole then often is partner in a bigger trinity, like all these bolt-screwing-nut trinities in a bike or other vehicle or machine. Moon and earth also form a trinity, earth and sun as well. Gravity then anyhow is playing as working between the two partners. Just look around to every thing you see. You will always find another fitting form then, and then you understand. And every kind of fitting then is a working. This working then simply can be protecting like with our clothes, shoes, houses. Even useless pieces of art fit to another form, the human who enjoys art. So when we understand, we see trinities, or feel, hear, taste or smell trinities, form-fitting-form trinities or form-working-form trinities. We see fitting of forms when we understand, we see the workings of reality then, the screwing, pumping, breathing, rooting, rolling, growing, flying, living, Eros also and Electra in the end. And when we hear, taste, smell or feel, then the seeing is an insight, a seeing in our mind, an image, imagination. Apes and other animals undoubtedly also see all these different forms in nature. But they do not see the fitting of forms, the workings, or only a few. Our understanding anyhow is a simple act, a sensual act. Feeling that your shoe fits your foot; understanding never is more than that. Modern scientists only accept facts in their sciences, and I agree with them. Only facts deserve to count in science. If you think that an Intelligence or Great Spirit is ruling everything on earth and in the cosmos, well then you will have to define Intelligence or Spirit as physical fact. Only then it will count in science. And I repeat, I agree on that. Only physical facts deserve to count. But how then about all these immaterial workings? The bolt is a physical fact, the nut as well. The male is a physical fact, the female as well. The proton is a physical fact, the electron as well. These physical facts then are material facts. But the screwing that plays in the emptiness between bolt and nut of course also is a fact, a physical fact, though an immaterial fact. And Eros or Love playing between male and female of course also is a physical fact, but immaterial, no thing. Electra, the electromagnetic field of light, of course also exists as physical fact, but is completely emptiness. So there also exist immaterial physical facts, all workings of reality, always playing in the emptiness between the material forms. And are these material forms really material? This form-working-form trinity structure of reality, also exists in the languages we use to describe reality. The forms and their qualities then are expressed as nouns, while the workings are expressed as verbs. 'Form fits form' is the basic fact in our reality, and 'form fits form' also is the basic sentence in language, though we not always write the second form. But when I say 'It rains' I of course mean 'Clouds drop water'. So the form-working-form structure of reality is the noun-verb-noun structure of language. And even in words we see this trinity structure; in most words open sounds like vowels are enclosed by more closed sounds like consonants; consonants-enclose-vowel trinities is what we see in words. 4. THE WORKINGS AS SPIRIT/IDEA Reality consists of many different material things like stones, rocks and mountains, rivers and seas, clouds and rain, all kinds of plants and animals, and of course all these buildings and other things we human beings have made. But next to all these material things, there also exists an immaterial sphere in our reality and to describe this sphere we use words like spirit, soul, ghost, idea, mind and the like. We speak of the vital-spirit, soul-killing labor, the ghost in the machine, the idea of a book, the spirit of a team et cetera. But what then do we mean with these words that describe this immaterial sphere of reality? What do we mean with spirit? It anyhow is not a thing like a rock. Our brain is a thing but our mind is immaterial. What do we mean with mind or spirit? Well, first of all we then must establish the fact that we use these words in two different ways. Sometimes with spirit we mean our human spirit by which we differ from the ape; we mean our ideas and feelings then, our mind. Some other times however with spirit we mean something that is playing in nature or in our culture, for example when we talk of the vital-spirit or the ghost in the machine or the team-spirit. So sometimes with spirit we mean something that is only playing in our brain, other times with spirit we mean something that is playing everywhere in nature and reality. And in both cases we then mean an immaterial sphere or phenomenon, no thing but completely emptiness. So what do we mean with spirit, mind, idea? If you have understood last chapters about 'Fitting forms' and 'Trinities', you probably already know the answer to this question, and also understand the difference between spirit and mind. With spirit playing in nature and in our culture, we simply mean all these different kinds of workings that play in our reality, always as a specific kind of fitting of forms. The screwing that is the ghost or spirit of bolt and nut, the flying is the spirit of a bird or airplane, the pumping of your heart and the breathing of your lungs, that is the vital-spirit, the harmony in a team, that is the team-spirit. That also applies to the spirit of music. The tones a melody is made of can be seen as material building blocks. However, the music plays in the emptiness between the tones, in the harmonious fitting of tone-forms to each other. And the same is true for language. The spirit of a book plays as harmony in fitting sound or letter forms, but also in the fitting between the sentences and words, and the things, forms and workings they describe. Of course it is a fact that understanding language or music is a bit more complicated than for example understanding your shoe. But the underlying basic mechanism is exactly the same, our ability to see that forms can fit to other forms, our ability to see the workings playing there, screwing, rolling, pumping, flying et cetera, but also Eros playing between male and female, and in the end always Electra playing in the emptiness between proton and electron. So for me, in this relational view I mean, Electra, the electromagnetic field of light, also is Spirit. And it indeed also plays in the emptiness. Most part of the cosmos is nearly completely empty with just a few atoms in for example a cubic kilometer. But it then always is filled with many electromagnetic waves. So that is what we always mean with spirit in nature; we simply mean fitting of forms then and all these different kinds of workings playing there. And with our human spirit, our mind, we simply mean this ability we have to see all these workings playing between the fitting forms. Our spirit is 'having an eye for Spirit'. 5. TRUTH IS NICELY FITTING FORMS Now that we have learned what we mean with spirit, mind, idea, knowledge and the like, we also are better able to see what kinds of judgments are true, scientifically true, objectively true, and what kinds of judgments are personal and subjective value-judgments. We live in an age now wherein science is very important. Only scientific facts count, and that is a good thing. I trust our airplanes, our medicines et cetera because I know that these things are developed in a scientific way. Every part of the plane is tested over and over again. Many people blame our Western societies for their lack of spirituality. 'We need more Spirit' is what they then say. 'What do you mean with spirit?' then is the answer of the scientists. So if we want more Spirit in our societies, we first have to define Spirit in a scientific way, as a physical fact that therefore deserves to count in science and society. So what kinds of judgments are true, objectively true? Let us first bring back in memory then, these hypothetical egg-shaped human beings on that other planet. They move bouncing like a ball over their planet, so have no legs and feet. And our shoes, trousers, seats and bikes therefore are no useful things for them. So saying 'That is a bike' is not an objectively true judgment but actually a subjective value-judgment. A bike, shoe, pair of trousers, seat et cetera only is that thing for a being with the shape of an earthly human being. Also suppose that the conditions on that other planet are different than the conditions on earth, a stronger gravity for example, a higher temperature, another composition of their atmosphere, a different kind of light from their sun et cetera. So that our earthly flowers are not able to bloom there, our earthly birds not able to fly there, not even able to breath or live. Our flower is no flower there. So also saying 'That is a flower, bird, living being' is not an objectively true judgment, but a kind of value-judgment as well, only true in conditions like on earth. Only the mathematical measures of all these things are always and everywhere true, so objectively true. But if you give the thing a name then (flower, bike, bird), then in most cases you pronounce a subjective or at least relative value-judgment. Mathematics by the way also plays as fitting of forms. A 1 meter long thing fits 3 times in a 3 meter long thing, and the circumference of a circle always is pi times the diameter. Physical laws also play as fitting of forms, Electra between electron and proton for example, or weight between mass and a scale. We see these workings in nature and then measure sizes and forces, and that is what we call mathematics and physics, a map of the area. And only mathematics then is objectively true, the measures of a bike or bird for example. Provided of course that the form of the mathematical description perfectly fits the form of the real thing, and that not always is the case. So even in mathematics (and physics), quality (nice fitting) counts. Nevertheless is a bike a bike and is a shoe a shoe for every human being on earth. For all of us earthly human beings, our shoes truly are shoes. And even all kinds of qualities of the shoe then are part of this earthly human truth. Because the essence of a shoe is that it must fit to the human foot. Fitting to our foot even is the whole idea of the shoe. So if a manufacturer would produce things called shoe that do not fit to any human foot, then this thing actually is no shoe, but just a kind of useless box or container. And the other way around, the better the fitting, the more truly it is a shoe. So quality in the sense of well fitting, is part of the scientific truth about the shoe, the bike and every other human article of use including houses, hospitals, schools and even society in general. A society that does not fit well to many people therefore is a scientifically untruthful society. Such a shoe or bike that fits well to us, and also fits well to the circumstances, while the parts the thing is made of also fit well to each other, then often also is seen as a beautiful bike or shoe or at least a nice bike or shoe. So even beauty partly is part of the scientific truth. And though a flower is not objectively a flower, it truly is a flower in earthly conditions, and the same is true for all earthly plants and animals. And also there, well fitting and even beauty is part of the scientific truth. Disturbing nature's harmony therefore is untruthful. It is all about well fitting of forms, harmony in fitting forms. That is Spirit. And people who plead for more Spirit in Western societies, like me, now are able to define Spirit in a scientific way, as a fact that therefore deserves to count. Longing for more Spirit, for more harmony in fitting forms, is longing for more Truth. Where in a society is (too much) friction, there the society is untruthful, like a car is untruthful, there where friction is too high. That friction then simply can be measured. So there is a great lack of Truth in our world today. The poor people on earth not only are longing for food, but also for Truth. 6. THE NATURALNESS OF THE HUMAN Many people, philosophers as well, think that the human is elevated above the rest of nature, has some super-natural quality. And it of course is our mind then that is seen as kind of super-natural. And of course the human is a special creature, the only being on earth that is able to understand. But that ability to understand is very natural, just a kind of seeing, feeling, sensing that forms fit to other forms. And actually this ability to see that forms fit, makes us extra natural, more natural than other animals. Because we also see harmony then in fitting forms, nice fitting, and then we enjoy. A heron swallows its fish in one bite, as if it is just fuel. We however then first start to cook, to make it nice and tasty. And we do that with every biological function. We see fitting forms and therefore also harmony in fitting forms. And we also know that the better the fitting, of the shoe for example, the more truly the thing is. So we enjoy truth then. So our mind makes us special but not super-natural. Our mind makes us extra natural. All biological functions, eating, drinking, hearing, seeing, sleeping, breathing, living in general, for us have this extra dimension of joy. And that joy then always is sensual, an experiencing of nicely fitting forms, in food, in sounds, in everything. We often make a distinction between so called elevated Art like poetry and literature, classical music and - dance, paintings, sculptures and the like, and more bestial enjoyment of food, drinks, sex, disco and the like. However, every joy is sensual, a caressing of the senses, also in classical music. We see fitting forms then and harmony in that fitting. So our mind does not make us elevated above nature, but on the contrary more natural than any other living creature on earth. And then look at our naked body! Very natural and biological. Why is it that we are so naked while all other animals have furs or feathers or wings or claws or hoofs or other tools on their bodies? We are the most bestial looking animals on earth, when we take off our clothes. We have the inner body of all mammals and birds, still like the fetus. We have a very natural appearance, pure naked existence. Why is that? Well, we anyhow do not need a fur or other tool on our body, because we can make these things ourselves. And we can make these things because we have a mind with which we see a coat in a fur, an airplane in a bird et cetera, always in fitting forms. Our mind in a way already is our fur, our protection, our shelter, the software of it, the idea behind it. And I think that is also why we are naked, because nature is clever, is intelligent for me. Would not it be stupid to have both a mind and a fixed fur? Would we have the fur of a bear, we all would experience that as a mistake of Mother Nature. Do not you think! So the human is very natural, the most natural animal on earth for me. We also are the only free beings on earth while a bird for example is not free at all. Would you, with your human mind, like to have the body of a bird? It would be like being imprisoned, day and night, your whole life long, on the seat of a very little airplane, the worst thinkable prison. We are the only free beings on earth, free from tools on our body, and free to live in all different kinds of circumstances, in our airplanes like a bird, in our boats and submarines like a fish, and stronger and faster than any other animal in our vehicles and other machines. Enjoyment in freedom, that seems to be the purpose of being a human. We anyhow are very natural. Animals actually are culture, plants as well; airplanes, satellite-dishes. We have our culture but are purely nature. Some philosophers see our nakedness as a deficit, a defect, while it actually is our strength; naked we fit in everything, summer-clothes, winter-clothes, all kinds of vehicles et cetera. 7. THE BODY-MIND PROBLEM How did other philosophers, philosophers of the past, think about these questions of spirit, mind, idea, knowledge, truth and the like? Plato who lived about 2500 years ago in Greece, then can be seen as the Godfather of Western philosophy. He for the first time brought our human mind into discussion in philosophy. Until then, philosophers only thought about the reality outside them. Knowing itself for them was a matter of course. Plato for the first time started to think about thinking itself. What do we mean with knowing, with having a general idea, of the shoe, the bird, the flower, the idea of beauty as well? For Plato, our ability to know and understand only was explainable if we assume the existence of a super-natural so heavenly world of eternal Ideas. You can compare this world of Ideas with a super-website somewhere in the cosmos, while all human beings by nature have a wireless connection with this super-natural world of Ideas. And when we then see many different birds, we recognize the super-natural Bird-idea in all these different birds. These super-natural Ideas then must be a kind of simple elementary drawings, I presume. If you have understood this little book and also agree with this relational view, then you know that such a super-natural world of Ideas is not needed at all. We do not need any inborn idea. We only have to look, at forms that fit to other forms. We see the airplane in every bird, we see wings that float on air then, we see the satellite-dish in every flower, and we see our own body form in every human article of use. Our mind can be completely empty when we are born, but is just an instrument like our other senses. Nevertheless Plato's philosophy was widely accepted in the Western world for ages. His super-natural world of Ideas also fitted well to the Christian religion that ruled the Western world during many centuries. But a few (2 or 3) centuries ago, that belief in a super-nature started to disappear. People more and more were discovering the power of their mind, the power of empirical science, measuring facts and mapping these measured facts. That period of time is called the Enlightenment. Belief in God also started to expire more and more then. We started to discover that we did no longer need super-natural explanations. Philosophers called empiricists like John Locke (1632-1704) and David Hume (1711-1776) only accepted our senses as source of knowledge, while our mind was a 'tabula rasa' for them, a blank page, empty. But how then can we speak of general knowledge, physical laws for example, if there only are individual sense impressions? That was the criticism of philosophers who are called rationalists. For them there must exist some inborn rational ability in our mind. Immanuel Kant (1724-1804) for example was such a rationalist, though a critical one. Real 100% rationalists like René Descartes (1596-1650) only believed in our mind as source of knowledge and did not trust our senses. But Kant was a critical rationalist; both senses and ratio play a role in his view. For Kant all knowledge indeed started with sense impressions. But after these impressions have come in, our mind is doing something with these impressions. For Kant we had a kind of inborn scientific ability, which of course makes our mind a bit super-natural again. Compare it with a computer that after it is built, automatically contains some inborn basic programs. Where then do these programs come from, who made them? So empiricists did not agree with Kant for this reason. Only physical facts count and Kant's inborn rational ability could not be pictured as physical fact. But how then can we explain our general knowledge of nature's laws, according to these empiricists? Well, such laws actually do not really exist according to David Hume. What we call a law is just a kind of agreement between scientists. What I am describing here, the question, the discussion, even the struggle, also is called the body-mind problem of Western philosophy. And actually it is the mind problem. We need words like spirit, idea, mind and the like. But what exactly do we mean then? If you can not situate spirit, mind and idea in nature, well then there are two solutions. First solution is assuming a super-natural sphere of ideas, in the cosmos or in our brains. Second solution simply is denying the existence of spirit and mind. And last thing more and more was and is happening in the West. In this relational view, the body-mind problem no longer exists. There are forms in reality and there is fitting of forms. And every specific kind of fitting of forms then is a working, screwing, Eros, Electra et cetera. And when we talk of spirit, we always mean these workings, this fitting of forms, in language, mathematics and music as well. And our mind is our ability to see that fitting of forms, to see the workings. To see harmonious fitting as well and then we enjoy and speak of Truth. So indeed all knowledge comes through the senses. And indeed our mind is doing something with these impressions. But this ratio of us is very simple and natural, just a seeing that two forms can fit to each other. And that fitting of forms is there, everywhere in nature. We just have to look. And there indeed is more truth than the individual impressions. There are true laws of nature; all birds and airplanes float on the air, in earthly conditions, all shoes are shoe, for earthly human beings, all nuts fit on bolts, all electrons fit around protons. And though we all have the same humanly body, we all have a different form, our brains and senses as well. Some of us fit and thus like music very much, some of us like mathematics very much, or cooking, or reading and writing. Or doing nothing. And you also can form yourself, your body but also your mind. And though understanding always simply is seeing that forms fit to other forms, the relation pattern of fitting forms can be very complicated. Think of a car for example. If you dismantle a car completely, you are left with thousands of parts. And every part then has a specific form that fits to one or more other specific forms. And every kind of fitting then is as simple as the nut fitting on the bolt. But all together the pattern of relations then is so complicated that it takes you years to become a good mechanic. And maybe you never become a good mechanic, but are a good cook or musician, while the good mechanic can not cook or dance. Our personality is our own form, fitting to other forms in our own personal way. Finally this: Plato of course was not a stupid man. Because there indeed exists an immaterial world of ideas next to the world of material things. But this world is not super-natural like Plato thought, but plays right in the middle of nature, in the workings between the fitting forms. And these ideas can be seen in the forms of the things, the idea of the camera in an eye, the idea of the pump in a heart, the idea of the airplane in a bird et cetera. Even the ideas of the screw-thread and the wheel exist in nature. And these immaterial ideas also are very fundamental; they define the forms of all things. Immaterial Electra, the light from our sun, has defined the forms of all eyes and flowers. Immaterial gravity has defined the strength of all bones and muscles. Et cetera. Question then still is: Where do these ideas come from, in the end? Why a camera or an eye is possible, why a reality is possible? Is there an Eternal Idea behind everything? A Spirit, a God? Plato was not stupid. But he did not understand our mind as just an extra sense organ. Maybe he just wanted to see the human as elevated above the rest of nature? A question of wishful thinking then. 8. SPIRIT AS PHYSICAL FACT Spirit now is defined as immaterial but nevertheless physical fact. Even Quality now can be defined as physical fact. The better the fitting, the more quality there is. The better the fitting, the more truthful the thing also is. So Quality also means Truth. And when we enjoy quality, nice fitting, then we enjoy truth. Pleading for more harmony in society therefore is pleading for more truth. And though spirit now is pictured as physical fact, sometimes even touchable like when you ride on your bike or step in your shoes, it still is a miracle in for example the male-Eros-female trinity or the proton-Electra-electron trinity. What is the force of life? What is Electra, so the electromagnetic field of light? The proton-Electra-electron trinity is the most basic building 'block' in our reality, in nature. And that trinity can be compared with the bolt-screwing-nut trinity. The outer screw-thread on the bolt then is like the positive charge of the proton, while the equal but opposite negative charge of the electron then is like the fitting inner screw-thread in the nut. And like the nut fits around the bolt, the electron fits around the proton. But what kind of working then is Electra? What kind of fitting, what kind of forms? That still is the question in physics. Maybe this relational way of looking can also be helpful there in physics. For let us have a better look at the bolt-screwing-nut trinity. In that trinity, the material forms of bolt and nut cause the screwing, make the screwing possible. But when we look at a deeper level, then the immaterial screwing is the cause. It is the idea of screwing that defines the forms of bolt and nut, and only after that real screwing is possible. To manufacture the bolt you already need the screwing. And that applies to all forms. The immaterial workings always define the forms of eyes, flowers, ears, hearts, bikes, seats, clothes, wings, wheels et cetera. Spirit or Idea defines (the form of) matter. Maybe in the proton-Electra-electron trinity that also is the case. So maybe Electra is the cause of all, the cause of proton and electron as well. To have an electric charge, proton and electron then first must be charged, by Electra. Maybe Electra constantly is busy with forming? Maybe in the beginning there only was Light? Maybe in the beginning there only was Spirit? Finally this: That spirit now is defined as physical fact, does not also mean that every secret of spirit now is revealed. On the contrary. Deep spiritual experiences can only be felt. But whatever it was then, it always was harmony in fitting forms. Your own form nicely fitting as well. And that also is the only thing we can say about Spirit, as a scientist I mean. Good novels and poems, good music and paintings, nice meals, feeling the warmth of the sun, hearing singing birds, seeing the colors, breathing and tasting the air, sometimes even everything together. It always is harmony in fitting forms. EPILOGUE Personally I believe in a Spirit or Intelligence (so a God) as cause of all, a Tendency or Potency to create harmonious fitting forms, not by endless and stupid trial and error, but in a quick and clever way. But this Tendency can not be pictured as physical fact, I think. The products, always based on the proton-Electra-electron trinity, can be pictured as facts, but the Creating Force Behind can only be felt. It is a belief, like in music. Sounds or tones can be pictured as facts, but the melody can only be felt, provided that you have an ear for music. But whether or not you believe in God, pleading for more Spirit (well fitting of forms) in our societies, is pleading for more scientific truth. And our so called civilized societies at the moment are scientifically untruthful. Look, whether there is Intelligence in plants and animals, maybe even in atoms and molecules, that now is the Big Question on earth, 'the clash of civilizations' as well. Because this Intelligence then is God. But that there is Intelligence in our culture, that is beyond dispute. We first have an idea, then make the thing. We are intelligent, strive for nicely fitting forms. Well, do it truthful then! Actually our whole reality only is spirit, like a bike, flower et cetera also only is spirit. If you dismantle a bike completely, you are left with hundreds of parts. These parts then can be related in many different ways. And only one pattern then gives the bike. So the bike is not the material but the immaterial pattern of relations. Being a bike, shoe, flower, reality therefore is being Spirit. If all these immaterial relation-patterns suddenly would disappear, so all these workings playing in the emptiness as fitting of forms, including Eros and Electra, then only neutral and isolated protons and electrons would be left. But what could a proton or electron be, without any relation? No thing; even to have a size or a mass, a relation is needed. So indeed Electra must be the cause of all. In the Beginning there was Light, finite light (more about light on www.fabc.info). But that is a bit different story, that is physics, metaphysics. Actually there are two body-mind problems in Western philosophy. First body-mind problem concerns the human mind, and that mainly was the subject of this little book. Next to that there also is the matter-idea problem: What is the source of all? Is everything just chemistry and mechanics? Or is a Spirit dwelling behind everything? About that another time, in a different story, about Spirit as cause of all. Or maybe I never write that second story about Spirit as source of all. Because according to me, it is impossible to really prove that Spirit is the source of all. That always will remain a question of belief. Just stupid trial and error, indeed can cause all. Only this about that question: If you, like me, believe that an Intelligence is dwelling in Nature, then it means that you believe that this Intelligence also is living in Electra, so in the proton-Electra-electron trinity. Because a very short while after the Big Bang, there only were proton-Electra-electron trinities, so Hydrogen atoms. And whatever came to existence later on, bigger atoms, molecules, all these life-forms including the intelligent human, it all was already there in the proton-Electra-electron trinity, as a Potency, a possibility. Otherwise life would have been impossible. So Electra also contains Eros or the force of life, the potency of it, and also contains the potency of our human intelligence. That must be the case, otherwise we could not exist. The basic working in your body, the source of life, still is Electra! If you feel pleasure, joy, or you feel pain, you always feel the movement of your electrons. That is where everything is happening, in the end, in the border-fields between the atoms, in Electra. In your brains as well, or in a computer. Will physicists ever accept the existence of Intelligence in Electra? That of course first of all depends on how we define Intelligence. For me, Intelligence means 'striving for harmony in fitting forms'. And that we see harmonious fitting forms in Nature, that of course is beyond doubt. We see perfect eagle eyes, perfect airplane-wings in that same eagle, we see perfect adapting to all kinds of circumstances everywhere in life and nature. And that is what I call Intelligence. So even if you believe in stupid trial and error as motor, you have to admit that the result often is intelligent. Survival of the fittest means that the most perfect fitting forms survive best. And that is intelligent. So Intelligence anyhow is a kind of attracting 'force' in nature; if not pushing, then anyhow pulling. Even when plants and animals evolve in accidental (stupid) trial and error steps, even then only the intelligent steps (adaptations) survive. Furthermore, those plants and animals that most often do intelligent trial and error steps, also better survive. Because they can adapt faster to changing circumstances. And in the end a kind of learned intelligence could appear in (the genes of) plants and animals. And indeed, trees for example that are cracked in a storm, repair themselves in a very intelligent way. An engineer using the best scientific models and the fastest computers could not do better then. Just the facts. Instinctive behaviour of animals also could have come to existence this way. A young crocodile for example knows how to walk, to swim and to hunt, the moment he/she is born. That then must be a kind of imprinted knowledge, though an unconscious knowledge. And even our human intelligence can be explained this way. Maybe our eldest forefathers and mothers had quite a lot of instinctive knowledge in their genes, inborn but unconscious knowledge about how to walk, to climb, to hide, to hunt et cetera. Maybe one of them then suddenly saw that all these workings have something in common; they all play as fitting of forms. And once seeing that, you no longer need all this inborn instinctive knowledge, so that it more and more disappeared in the human. So all intelligence in nature, including the human intelligence, can be the result of trial and error. So we all see Intelligence in Nature. But is it the cause or just a result? That is the Big Question on earth now, between believers and non-believers. But actually, for practice I mean, politics for example, it does not even matter whether you believe or not. Because perfection in fitting forms always means Truth, also for non-believers. This perfect flying-machine with perfect vision called Eagle, is a truthful creature, that therefore deserves to be protected. So whether you believe in God or not, for everyone of us, perfection in fitting forms means Truth. And our whole society then can be compared with a huge complicated factory; every machine there must fit well to the people behind the machine, while every machine also must fit perfectly to all other machines. And in our factories we also take care of that. But in our societies, there are many groups, only busy with their own interest, while our governments only are book-keepers. Our earth is a ship now without captain. Only 1% of earth's population now owns more than half of earth's capital. Our economy is a casino. We destroy Nature. We let hundreds of children starve every day. So this Relational View is for everyone. Whether or not you believe in God, it actually does not matter. We all believe in Truth. And really finally this: Philosophers sometimes roughly are divided into two opposite camps, materialists versus idealists. Materialists then do not believe in super-nature at all, not in inborn super-natural ideas, not in a Spirit in nature. Idealists then believe in a kind of God or Intelligence in nature, and also in inborn rational abilities. So materialists then also are empiricists, and idealists then also are rationalists. This Relational view does not fit in one of the two camps. As far as our human mind is concerned, I actually am an empiricist; even our mind is a sense organ. But if it concerns the matter-idea problem, I am an idealist, believing in a God or Intelligence in Life and Nature. That is also why this view is Relational, to bridge gaps. Jan Helderman, Alkmaar, 4-5-2007; version 6-3-2008 | www.fabc.info

SPIRIT AS PHYSICAL FACT

Also available as SPIRIT AS PHYSICAL FACT.doc (13 pages A4; Word-document).

Ook beschikbaar als GEEST ALS FYSISCH FEIT.doc (14 kantjes A4; Word-document).

GEEST ALS FYSISCH FEIT

U bent vrij deze tekst te printen en te copiëren voor niet commerciële doeleinden. INHOUD 'GEEST ALS FYSISCH FEIT' Voorwoord 1. Wat is filosofie? 2. Begrijpen is passende vormen zien 3. Vorm-werking-vorm drie-eenheden 4. De werkingen als geest/idee 5. Waarheid is goed passen van vormen 6. De natuurlijkheid van de mens 7. Het lichaam-geest probleem 8. Geest als fysisch feit Nawoord VOORWOORD Door een nieuw begrip van wat Begrijpen is, wordt vanzelf een nieuw Waarheidsbegrip duidelijk. Dat nieuwe begrip van Wetenschappelijke Waarheid dient de drijvende kracht te worden, in bijvoorbeeld de politiek. Waarom? Omwille van de Waarheid. Dit boekje is ook bestemd voor (jonge) mensen met weinig opleiding, die wellicht weleens van filosofie hebben horen spreken, maar niet precies weten wat dat is. Toch zal ik proberen niet kinderachtig te zijn zodat ook (oudere) goed opgeleide mensen het willen lezen. 1. WAT IS FILOSOFIE? Ik wil beginnen met iets te zeggen over wat filosofie is, voor mij. Mensen verschillen van apen en dat komt door ons verstand waarmee we kunnen begrijpen. Daarom zijn we in de loop van de tijd heel wat waarheden te weten gekomen over het leven en de werkelijkheid waarin we leven. Alles bij elkaar is dat nu zo'n enorme hoeveelheid kennis, dat geen enkel mens op aarde in staat is dat allemaal te leren. Zelfs als je honderd jaar wordt en elke dag 10 uur studeert, ken je nog niet elk feit. Daarom ook hebben we wetenschap verdeeld in sub-wetenschappen die elk een deel van de werkelijkheid bestuderen. Biologie bestudeert planten en dieren, scheikunde bestudeert hoe atomen tot moleculen worden, wiskunde bestudeert getallen en verhoudingen tussen getallen, de technische wetenschappen bestuderen tandwielen en hefbomen en al die elektronica die we tegenwoordig hebben enzovoort. Er zijn vele verschillende wetenschappen nu, vele studie-richtingen. Vroeger was dat anders, zo'n duizend jaar geleden bijvoorbeeld. Toen was het nog wel mogelijk om alle wetenschappelijke feiten te leren kennen. Alle wetenschappelijke boeken bij elkaar pasten toen in maar een kamer. En die wetenschappers van vroeger noemden zich vaak filosofen; 'filo' betekent zoiets als liefde en 'sofie' iets als wijsheid; dus filosofen zijn wijsheid-liefhebbers, wijsgeren. Filosofie stond toen gelijk met wetenschap, van alles. In de loop van de tijd hebben al die verschillende wetenschappen die we nu hebben allemaal een stukje vakgebied van die algemene filosofie van vroeger ingepikt. Dus wat is er nu nog over voor de filosofie? Wel in elk geval is dat het 'weten' zelf. Wat betekent het, iets weten, een ding begrijpen? En is je wetenschap dan waar, wat is waarheid? Want al die verschillende wetenschappen bieden ons kennis aan, ware kennis. Maar wat is dan ware kennis? Waarom weet de aap niet wat wij wel weten? Wist je dat het DNA, de bouwtekening, van de chimpansee voor meer dan 99,5% gelijk is aan het menselijke DNA? En hoe meer we leren over het DNA, deste hoger wordt dat getal. Zelfs hun hersenen zijn voor bijna 100% gelijk aan die van ons. Maar waarom snappen apen het dan niet? En wat is het dan, wat wij begrijpen, als we weten? Dat is volgens mij de belangrijkste vraag nu voor de filosofie. Dus eigenlijk de vraag: Wie of wat is de mens? Want door ons verstand zijn we mens. Dat was overigens altijd al de belangrijkste vraag voor de filosofie. Maar omdat een goed antwoord nog steeds niet is gevonden, is het nog steeds de belangrijkste vraag. Op mijn website www.fabc.info, vergelijk ik alle wetenschappen die we nu hebben ook wel met een boom met vele takken, terwijl al die takken ook weer zij-takken hebben. Elke tak is dan een wetenschap, de tak van de biologie, de tak van de scheikunde, de psychologie enzovoort. Honderden takken en zij-takken nu. En zo'n zijtak is dan een specialisme binnen bijvoorbeeld de biologie. Want geen enkel mens op aarde is in staat om alle feiten te leren over alle planten en dieren die op aarde leven. Zelfs alle feiten leren over elk insect is al een enorme klus. En filosofie is dan niet zomaar een tak van de boom, maar de stam van de boom der kennis, waaraan alle takken groeien. Het antwoord op de vraag 'Wat is ware kennis?' is de moeder van alle antwoorden. Want als je niet weet wat weten is, wat is dan de waarde van je wetenschap? 2. BEGRIJPEN IS PASSENDE VORMEN ZIEN Dus wat is begrijpen, wat gebeurt er als je iets begrijpt? Laten we dan beginnen met simpele dingen als je schoenen, je broek, je stoel of je fiets. Jij begrijpt ongetwijfeld je schoenen, broek, stoel en fiets. Terwijl een chimpansee die dingen niet begrijpt. Ja, je kan een chimpansee leren op een fiets te rijden, met broek en schoenen aan. Maar snapt die chimpansee dan ook de fiets? Maar jij begrijpt wel je fiets en schoenen, en wat bedoel je dan met begrijpen? Eigenlijk is dat heel erg simpel. Je ziet gewoon de vorm van je voet in de vorm van de schoen, dat is alles, zoals je je beide benen ziet in je broek, en zoals je je hele lichaam in zittende houding ziet in elke stoel en elke fiets. Dus als je begrijpt, zie je gewoon vormen die passen bij andere vormen. Of je voelt passen van vormen zoals blinde mensen doen. En ook dan is begrijpen een soort zien, een in-zien voor die blinde mensen. Misschien begrijp je ook het principe van de ketting en de tandwielen in een fiets, en ook dan is begrijpen simpel zien van vormen die bij elkaar passen, de ketting om de tandwielen in dit geval. Maar het wezen van begrijpen van de fiets, is zien of voelen dat de vorm van dat ding past bij de vorm van het menselijke lichaam, en dat geldt voor alle menselijke gebruiksvoorwerpen. Die moeten allemaal als vorm bij onze vorm passen, anders zouden we die dingen niet begrijpen. Stel je een andere planeet voor, ver weg in de kosmos, met leven erop, ook met een wezen dat begrijpt, een 'mens' dus. Maar stel ook dat die mensen ei-vormig zijn, zonder benen en voeten, en dat ze zich stuiterend als een bal over hun planeet voort bewegen. Zo'n begrijpend wezen zou dan onze schoenen, broeken, stoelen en fietsen niet begrijpen. Tenzij ze ook een plaatje van een aardse mens zien, die bij die dingen past. Die wezens zullen andere kleren hebben, andere voertuigen, andere meubels, andere gereedschappen enzovoort, passend bij hun lichaamsvorm, en waarschijnlijk nutteloos en daarom onbegrijpelijk voor ons, aardse mensen. Die ei-vormige mensen zullen dan waarschijnlijk wel het principe van het rollende wiel in onze fiets begrijpen en ook het principe van het versnellingsmechanisme. Ze zien dan passen van vormen zoals wij doen. Maar de fiets als geheel zou hen niet passen natuurlijk, zou een nogal nutteloos ding zijn voor hen, een betekenisloos ding. Dus in deze voorbeelden is begrijpen een simpel iets, gewoon zien dat vormen passen bij andere vormen. Ons verstand is dan een zeer natuurlijk instrument, even natuurlijk als onze ogen, oren, handen, even natuurlijk als onze zintuigen. Eigenlijk is begrijpen ook een soort voelen, in je verstand. Apen zien de vormen. Wij zien ook het passen van vormen. En volgens mij is begrijpen altijd zoiets simpels, ook als het gaat om begrijpen van taal of wiskunde. Later in dit boekje meer over dat soort abstractere vormen van kennis. We begrijpen al onze menselijke gebruiksartikelen, meubels, gereedschappen, voertuigen, gebouwen, kleren, eten en drinken, simpel omdat we iets zien in de vorm van die dingen. En dat iets is dan altijd de vorm van ons menselijke lichaam, ons hele lichaam of een onderdeel ervan. Een hamer en schroevendraaier passen in onze handen, onze voeten passen op de pedalen van onze fiets, onze bril past op onze neus en voor onze ogen, mijn vingers passen op het toetsenbord, ik pas in mijn bed en door mijn deur enzovoort. Daarnaast passen al die menselijke gebruiksvoorwerpen ook nog bij andere vormen, de hamer op de spijker, de schroevendraaier in de schroef, mijn schoenen en fiets op de weg, mijn kleren tegen de kou en de regen enzovoort. En ook dan is begrijpen simpel dat zien van vormen die passen bij andere vormen. En zoals alle menselijke gebruiksartikelen passen bij de vorm van de mens, zo ongeveer passen alle planten en dieren, inclusief de mens, bij de vorm van de aarde en de aardse omstandigheden als zwaartekracht, temperatuur, licht en atmosfeer. De wortels van planten en bomen zijn duidelijk gevormd om door te dringen in de bodem waarin ze groeien. Vogels zijn een soort vliegmachines, vissen een soort onderzeeërs. En een bloem is in wezen een schotel-antenne, ze opent zich voor licht, volgt dan de zon. En waar wij de ontvanger bouwen in onze schotel-antennes, daar groeit de vrucht in de bloem. En ook daar betekent begrijpen, van de plant, de vogel, de bloem, de vis enzovoort, dat we zien dat hun vormen passen bij andere vormen, de vleugels van vogels bij de vorm van de lucht waarop ze drijven, de bloem bij de vorm van licht enzovoort. Als je de schotel-antenne ziet in de bloem, pas dan begrijp je de bloem, de manier waarop het ding werkt. En ook als het gaat om de organen of ledematen van planten en dieren, het hart, de longen, spieren en beenderen, zenuwen en hersenen, oren en ogen, ook dan betekent begrijpen dat we zien dat de vormen van die dingen passen bij andere vormen, de vorm van het hart als pomp voor bloed, de longen om lucht te kunnen ademen, oren om geluidsgolven te kunnen opvangen, ogen als camera's voor licht, voeten om op de grond te passen enzovoort. Dus begrijpen is eigenlijk een simpel iets, iets zeer natuurlijks. We zien dan iets in de vorm van het ding, en dat iets is dan altijd een andere passende vorm. Dat bedoelen we ook als we zeggen dat we een idee hebben, het idee van de schoen, de fiets, de bout en moer. We zien dan altijd passen van vormen. Een uitvinding doen is een nieuwe vorm bedenken, welke vorm dan past bij een of enkele andere vormen. En als de vorm niet schijnt te passen bij een andere vorm, dan kan het nog steeds een vorm van kunst zijn. En zelfs nutteloze kunstwerken passen bij een andere vorm, onze vorm, ons verlangen naar schoonheid. Maar hoe is het dan met meer abstractere vormen van kennis, als in taal en wiskunde? Wel, klanken hebben ook een vorm, de ronde open O vorm bijvoorbeeld, of de scherpe gesloten S vorm. En dan kunnen we die klanken combineren tot woorden. En zo'n woord kan dan dienen als label voor een ding als een fiets, schoen, boom enzovoort. Een klankvorm past dan bij een werkelijke vorm. En zo leren en begrijpen we taal. Later in dit boekje meer over taal, en ook over wiskunde. Nog dit: Er is dus een belangrijk verschil tussen weten en begrijpen. Weten is informatie hebben, namen vooral. Begrijpen is echter meer een voelen. Je weet misschien erg veel over je fiets, namen vooral. Maar begrijpen van de fiets en al die werkingen daarin, is een aan voelen, van pas-vormen. 3. VORM-WERKING-VORM DRIE-EENHEDEN Als we iets begrijpen dan zien we eigenlijk drie-eenheden. Denk nog eens aan je schoen. Je begrijpt de schoen als je de vorm van je voet erin ziet. Dus schoen en voet vormen een eenheid. Ja, het zijn natuurlijk twee verschillende dingen. Maar zonder voeten was een schoen geen schoen. En zonder vrouwen was de man geen man. Maar er zijn niet alleen twee dingen dan, want er speelt ook nog iets tussen, een passen van vormen, een werking. Een beter voorbeeld is dan de schroefbout en de erop passende moer. Bout en moer vormen ook een eenheid; als er geen schroefbouten zouden bestaan, dan was een moertje geen moertje maar hooguit een soort ringetje. Maar die eenheid is dan niet alleen een twee-eenheid maar ook een drie-eenheid. Want behalve de twee materiële dingen is er ook het immateriële schroeven dat tussen de twee vormen speelt, een werking. En tussen man en vrouw speelt de werking Eros, tussen proton en elektron de werking Elektra enzovoort. Overal om ons heen zien we zulke vorm-werking-vorm drie-eenheden als as-draaien-wiel, tandwiel-aandrijven-ketting, mens-rijden-fiets, handen-sturen-stuur, fiets-rollen-weg, hart-pompen-bloed, longen-ademen-lucht, vleugels-drijven-lucht, ogen-zien-licht, oren-horen-geluid, mens-zitten-stoel, bloem-ontvangen-licht, boom-wortelen-aarde, fles-bevatten-wijn, vingers-tikken-toetsen, lamp-schijnen-licht, wolken-regenen-water, zenuwen-zenden-informatie enzovoort. Elke vorm is partner in zo'n drie-eenheid. En de drie-eenheid in zijn geheel is dan vaak weer partner in een grotere drie-eenheid, als al die bout-schroeven-moer drie-eenheden in een fiets of ander voertuig of machine. Maan en aarde vormen ook zo'n drie-eenheid, aarde en zon ook. Zwaartekracht speelt dan in elk geval als werking tussen de twee partners. Kijk gewoon om je heen naar elk ding dat je ziet. Je zal dan altijd een andere erbij passende vorm vinden, en dan begrijp je. En elk soort passen is dan een werking. Die werking kan dan simpel beschermen zijn zoals geldt voor onze kleren, schoenen, huizen. Zelfs nutteloze kunstvoorwerpen passen bij een andere vorm, de mens die van kunst geniet. Dus als we begrijpen dan zien we drie-eenheden, of voelen, horen, proeven of ruiken we drie-eenheden, vorm-passen-vorm of vorm-werking-vorm drie-eenheden. We zien passen van vormen als we begrijpen, we zien dan de werking van de werkelijkheid, het schroeven, pompen, ademen, wortelen, rollen, groeien, vliegen, leven, Eros ook en uiteindelijk altijd Elektra. En als we horen, voelen, ruiken of proeven, dan is het zien een in-zien, een zien in ons verstand. Apen en andere dieren zien ongetwijfeld ook al die verschillende vormen in de natuur. Maar zij zien niet het passen van vormen, de werkingen, of slechts een paar. Ons begrijpen is in elk geval een simpele bezigheid, zintuiglijk van aard. Voelen dat je voet in je schoen past; begrijpen is nooit meer dan dat. Wetenschappers van nu aanvaarden alleen nog feiten in hun wetenschap, en ik ben het daarmee eens. Alleen feiten dienen te tellen in de wetenschap. Als jij vindt dat een Intelligentie of een Grote Geest alles op aarde en in de kosmos bestiert, wel dan zul je Intelligentie en Geest moeten definiëren als fysisch feit. Alleen dan telt het in de wetenschap. En ik herhaal, ik ben het daarmee eens. Alleen fysische feiten dienen te tellen in de wetenschap. Maar hoe zit het dan met al die immateriële werkingen in de natuur? De bout is een fysisch feit, de moer ook. De man is een fysisch feit, de vrouw ook. Het proton is een fysisch feit, het elektron ook. Die fysische feiten zijn dan materiële feiten. Maar het schroeven dat in de leegte tussen bout en moer speelt, is natuurlijk ook een fysisch feit, zij het een immaterieel feit. En Eros of Liefde dat speelt tussen man en vrouw is natuurlijk ook een fysisch feit, maar niet materieel, geen ding. En Elektra, het elektromagnetische veld van licht, bestaat natuurlijk ook als fysisch feit, maar is alleen maar leegte. Er bestaan dus ook niet materiële fysische feiten, alle werkingen van de werkelijkheid, altijd spelend in de leegte tussen de materiële vormen. En zijn die materiële vormen wel echt materieel? Die vorm-werking-vorm drie-eenheid structuur van de werkelijkheid, zien we overigens ook terug in de talen die we gebruiken om de werkelijkheid te beschrijven. De vormen en hun eigenschappen drukken we dan uit in naamwoorden, terwijl we de werkingen uitdrukken in werkwoorden. 'Vorm past vorm' is het meest fundamentele feit in onze werkelijkheid, en 'vorm past vorm' is ook de meest elementaire zin in taal, zij het dat we niet altijd die tweede vorm schrijven. Maar als ik zeg 'Het regent' dan bedoel ik natuurlijk 'Wolken regenen water'. Dus de vorm-werking-vorm structuur van de werkelijkheid is de naamwoord-werkwoord-naamwoord structuur van de taal. En zelfs in woorden zien we die drie-eenheid structuur; in de meeste woorden worden open klanken als klinkers omsloten door de meer gesloten klanken van medeklinkers; medeklinkers-omsluiten-klinker drie-eenheden zien we in woorden. 4. DE WERKINGEN ALS GEEST/IDEE De werkelijkheid bestaat uit vele materiële dingen als stenen, rotsen en bergen, rivieren en zeeën, wolken en regen, allerlei soorten planten en dieren, en natuurlijk al die gebouwen en andere dingen die wij mensen hebben gemaakt. Maar behalve al die materiële dingen bestaat er ook een niet-materiële sfeer in onze werkelijkheid, en om die sfeer te beschrijven, gebruiken we woorden als spirit, geest, idee en dergelijke. We hebben het over de levensgeest, geest-dodend werk, de geest in de machine, het idee van een boek, de team-spirit enzovoort. Maar wat bedoelen we dan met die woorden die die niet-materiële sfeer van onze werkelijkheid beschrijven? Wat bedoelen we met geest? Het is in elk geval geen ding als een rots. Onze hersenen zijn een ding, maar onze gedachten zijn niet materieel. Wat bedoelen we met geest en idee? Allereerst moeten we dan vast stellen dat we die woorden op twee verschillende manieren gebruiken. Soms bedoelen we met geest onze menselijke geest waardoor we verschillen van de aap; we bedoelen dan onze gedachten en gevoelens, ons verstand. Andere keren echter bedoelen we met geest iets dat in de natuur speelt of in onze cultuur, bijvoorbeeld als we het over de levens-geest hebben of de geest in de machine of de team-spirit. Dus soms bedoelen we met geest iets dat alleen in onze hersenen speelt, andere keren bedoelen we met geest iets dat overal in de natuur en de werkelijkheid speelt. En in beide gevallen bedoelen we dan een niet-materieel fenomeen, geen ding maar leegte. Dus wat bedoelen we met spirit, geest, idee? Als je de laatste twee hoofdstukken over 'Passende vormen' en 'Drie-eenheden' hebt begrepen, dan weet je waarschijnlijk al het antwoord op die vraag, en weet je ook het verschil tussen geest en verstand. Met geest die in de natuur speelt en in onze cultuur, bedoelen we gewoon al die verschillende werkingen die in onze werkelijkheid spelen, altijd als een bepaald soort passen van vormen. Het schroeven, dat is de geest van bout en moer, het vliegen, dat is de geest van de vogel en het vliegtuig, het pompen van je hart en het ademen van je longen, dat is de levens-geest, de samenwerking in een team, dat is de team-spirit. Dat geldt ook voor de geest van muziek. De tonen waarvan een melodie is gemaakt, kan je zien als de materiële bouwstenen. Echter de muziek speelt in de leegte tussen de klanken, in het harmonieus passen van toon-vormen bij elkaar. En hetzelfde geldt voor taal. De geest van een boek speelt als harmonie in passende geluids- of lettervormen, maar ook in het passen van de zinnen en woorden, bij de dingen, vormen en werkingen die ze beschrijven. Natuurlijk is het een feit dat taal en muziek begrijpen wat gecompliceerder is dan bijvoorbeeld het begrijpen van je schoen. Maar het achterliggende mechanisme is precies hetzelfde, ons vermogen om te zien dat vormen kunnen passen bij andere vormen, ons vermogen om de werkingen te zien die daar spelen, schroeven, rollen, pompen, vliegen enzovoort, maar ook Eros dat speelt tussen het mannelijke en het vrouwelijke, en uiteindelijk altijd Elektra dat speelt in de leegte tussen proton en elektron. Dus voor mij, in deze relationele kijk bedoel ik, is Elektra, het elektromagnetische veld van licht, ook Geest. En het speelt ook inderdaad in de leegte. Het grootste deel van de kosmos is complete leegte met slechts een enkel atoom in bijvoorbeeld een kubieke kilometer. Maar het is dan altijd gevuld met vele elektromagnetische golven. Dus dat is het wat we altijd met geest om ons heen bedoelen; we bedoelen dan gewoon passen van vormen en al die verschillende werkingen die daar spelen. En met onze menselijke geest, ons verstand, bedoelen we gewoon dat vermogen dat we hebben om al die werkingen te zien die spelen tussen de passende vormen. Onze geest is 'oog hebben voor Geest'. 5. WAARHEID IS GOED PASSEN VAN VORMEN Nu we hebben geleerd wat we bedoelen met spirit, geest, verstand, idee, kennis en dergelijke, zijn we ook beter in staat om te zien welk soort oordelen waar zijn, wetenschappelijk waar, objectief waar, en welk soort oordelen persoonlijke en subjectieve waarde-oordelen zijn. We leven nu in een tijd waarin wetenschap erg belangrijk is. Alleen wetenschappelijke feiten tellen, en dat is een goede zaak. Ik vertrouw onze vliegtuigen, onze medicijnen enzovoort omdat ik weet dat ze op wetenschappelijke wijze zijn ontwikkeld. Elk onderdeel van het vliegtuig is door en door getest. Vele mensen verwijten onze Westerse samenlevingen een gebrek aan spiritualiteit. 'We hebben meer Spirit nodig' is wat ze dan zeggen. 'Wat bedoel je met spirit?' is dan het antwoord van de wetenschappers. Dus als we meer Spirit in onze samenlevingen willen, zullen we eerst Spirit op een wetenschappelijke manier moeten definiëren, als een fysisch feit dat daarom behoort mee te tellen in wetenschap en samenleving. Dus welk soort oordelen zijn waar, objectief waar? Laat ons dan eerst in herinnering brengen die hypothetische ei-vormige mensen op die andere planeet. Zij bewegen zich stuiterend als een bal over hun planeet, hebben geen benen en voeten. En onze schoenen, broeken, stoelen en fietsen zijn daarom voor hen geen nuttige dingen. Dus zeggen 'Dat is een fiets' is geen objectief waarachtig oordeel maar eigenlijk een subjectief waarde-oordeel. Een fiets, schoen, broek, stoel enzovoort is slechts dat ding voor een wezen met de vorm van de aardse mens. Veronderstel verder dat ook de omstandigheden op die andere planeet anders zijn dan op aarde, een sterkere zwaartekracht bijvoorbeeld, een hogere temperatuur, een andere samenstelling van hun atmosfeer, een ander soort licht van hun zon enzovoort. Zodat onze aardse bloemen daar niet kunnen bloeien, onze aardse vogels daar niet kunnen vliegen, niet eens kunnen ademen en leven. Onze bloem is daar dan geen bloem. Dus ook zeggen 'Dat is een bloem, vogel, levend wezen' is geen objectief waarachtig oordeel, maar ook een soort waarde-oordeel, alleen waar in omstandigheden als op aarde. Alleen de wiskundige afmetingen van al die dingen zijn altijd en overal waar, dus objectief waar. Maar als je het ding dan een naam geeft (bloem, fiets, vogel), dan spreek je in de meeste gevallen een subjectief of op zijn minst relatief waarde-oordeel uit. Wiskunde speelt trouwens ook als passen van vormen. Een 1 meter lang ding past 3 keer in een 3 meter lang ding, en de omtrek van een cirkel is altijd pi keer de middellijn. Natuurkunde-wetten spelen ook als passen van vormen, Elektra tussen proton en elektron bijvoorbeeld, of gewicht tussen massa en een weegschaal. We zien die werkingen in de natuur en meten dan afmetingen en krachten, en dat is wat we wiskunde noemen en fysica, een kaart van het gebied. En alleen wiskunde is dan objectief waar, de maten van een fiets of vogel bijvoorbeeld. Mits de vorm van die wiskundige beschrijving perfect past bij de vorm van het echte ding, en dat is niet altijd het geval. Dus zelfs in wiskunde (en fysica) telt kwaliteit (lekker passen). Toch is een fiets een fiets en een schoen een schoen voor elk mens op aarde. Voor elk van ons aardse mensen zijn onze schoenen waarachtig schoenen. En zelfs allerlei kwaliteiten van de schoen behoren dan tot die aardse mensen waarheid. Want het wezen van een schoen is dat hij moet passen aan een mensenvoet. Passen om onze voet is zelfs het hele idee van de schoen. Dus als een fabrikant dingen zou produceren die hij schoen noemt, terwijl ze aan geen enkele mensenvoet passen, dan zijn die dingen niet eens schoenen maar slechts een soort nutteloze dozen. En omgekeerd, hoe beter het passen, deste waarachtiger is het een schoen. Dus kwaliteit in de zin van goed passen, maakt deel uit van de wetenschappelijke waarheid over de schoen, de fiets en elk ander menselijk gebruiksartikel inclusief huizen, ziekenhuizen, scholen en zelfs de samenleving in zijn geheel. Een samenleving die niet goed past bij vele mensen is daarom een wetenschappelijk onwaarachtige samenleving. Zo'n schoen of fiets die goed bij ons past, en ook goed past bij de omstandigheden, terwijl de onderdelen waarvan het ding is gemaakt ook goed bij elkaar passen, wordt dan vaak ook gezien als een mooie fiets of schoen of in elk geval een fijne. Dus zelfs schoonheid behoort deels tot de wetenschappelijke waarheid. En alhoewel een bloem niet objectief een bloem is, is het waarachtig een bloem in aardse omstandigheden, en hetzelfde geldt voor alle aardse planten en dieren. En ook daar geldt dat goed passen en zelfs schoonheid behoort tot de wetenschappelijke waarheid. De harmonie in de natuur verstoren is daarom onwaarachtig. Het draait allemaal om goed passen van vormen, harmonie in passen van vormen. Dat is Geest of Spirit. En mensen die pleiten voor meer Spirit in Westerse samenlevingen, als ik, zijn nu in staat om Geest op een wetenschappelijke manier te definiëren, als een fysisch feit dat daarom behoort mee te tellen. Verlangen naar meer Spirit, naar meer harmonie in passen van vormen, is verlangen naar meer Waarheid. Waar in een samenleving (te veel) wrijving is, daar is de maatschappij onwaarachtig, zoals een auto onwaarachtig is, daar waar de wrijving te hoog is. En die wrijving kan je dan gewoon meten. Er is dus een groot gebrek aan Waarheid in onze wereld van vandaag. De armen op aarde verlangen niet alleen naar voedsel, maar ook naar Waarheid. 6. DE NATUURLIJKHEID VAN DE MENS Vele mensen, ook filosofen, denken dat de mens wat verheven is boven de rest van de natuur, dus een soort boven-natuurlijke kwaliteit heeft. En het is natuurlijk onze geest die dan gezien wordt als boven-natuurlijk. En natuurlijk is de mens een bijzonder wezen, het enige wezen op aarde dat in staat is te begrijpen. Maar dat vermogen om te kunnen begrijpen is zeer natuurlijk, gewoon een soort zien of voelen dat vormen passen bij andere vormen. En eigenlijk maakt dat vermogen om te kunnen zien dat vormen bij elkaar passen, ons extra natuurlijk, meer natuurlijk dan andere dieren. Want we zien dan ook harmonie in dat passen van vormen, lekker passen, en dan genieten we. Een reiger slikt zijn vis in een hap door, alsof het slechts brandstof is. Maar wij gaan dan eerst kokkerellen, het lekkerder en smakelijker maken. En we doen dat met alle biologische functies. Wij zien passen van vormen en daarom ook harmonie in passen van vormen. En we weten ook, dat hoe beter het passen, van de schoen bijvoorbeeld, deste waarachtiger het is. Dus we genieten dan van waarheid. Dus ons verstand maakt ons speciaal maar niet boven-natuurlijk. Ons verstand maakt ons extra natuurlijk. Alle biologische functies, eten, drinken, horen, zien, slapen, ademen, leven in het algemeen, hebben voor ons die extra dimensie van genot. En dat genot is dan altijd zintuiglijk, een ervaren van lekker passende vormen, in eten, in geluiden, in alles. We maken vaak een onderscheid tussen zogenaamde verheven Kunst als poëzie en literatuur, klassieke muziek en - dans, schilder- en beeldhouwkunst en dergelijke, en meer dierlijke genietingen als eten, drinken, seks, disco en dergelijke. Echter elk genieten is zintuiglijk, een strelen van de zinnen, ook in klassieke muziek. We zien dan passen van vormen en harmonie in dat passen. Dus ons verstand maakt ons niet verheven boven de natuur, maar juist meer natuurlijk dan welk ander levend wezen op aarde. En kijk dan ook eens naar ons naakte lichaam! Zeer natuurlijk en biologisch. Waarom eigenlijk zijn wij zo naakt terwijl alle andere dieren vachten of veren of vleugels of klauwen of hoeven of andere hulpstukken aan hun lichaam hebben? Wij zijn het meest dierlijk eruit ziende dier op aarde, als we onze kleren uit trekken. Wij hebben het kernlichaam van alle zoogdieren en vogels, nog steeds als de foetus. We zien er zeer natuurlijk uit, puur naakt bestaan. Waarom is dat zo? Wel, in elk geval is het zo dat wij geen vacht of ander hulpstuk aan ons lichaam nodig hebben, omdat we die dingen zelf kunnen maken. En we kunnen die dingen maken omdat we een verstand hebben waarmee we een jas zien in een vacht, een vliegtuig in de vogel enzovoort, altijd in passen van vormen. Ons verstand is al onze vacht, onze bescherming, de software ervan, de gedachte erachter. En ik denk dat we daarom ook zo naakt zijn, want de natuur is slim, is intelligent voor mij. Zou het niet dom zijn als we zowel een vaste vacht als een verstand zouden hebben? Als we de vacht van de beer zouden hebben, dan zouden we dat allemaal zien als een vergissing van Moeder Natuur. Denk je ook niet? Dus de mens is zeer natuurlijk, het meest natuurlijke dier op aarde voor mij. We zijn ook de enige vrije vogels op aarde terwijl bijvoorbeeld de vogel helemaal niet vrij is. Zou jij, met je mensen-verstand, het lichaam van de vogel willen hebben? Je zou dan dag en nacht, je hele leven lang, gevangen zitten op de stoel van een piepklein vliegmachientje, de ergst denkbare gevangenis. Wij zijn de enige vrije wezens op aarde, vrij van hulpstukken aan ons lijf, en vrij om in allerlei omstandigheden te kunnen leven, in onze vliegtuigen als een vogel, in onze boten en onderzeeërs als een vis, en sterker en sneller dan elk ander dier in onze voertuigen en andere machines. Genieten in vrijheid, dat lijkt het doel van mens-zijn te zijn. We zijn in elk geval erg natuurlijk. Planten en dieren zijn eigenlijk cultuur; vliegtuigen, schotel-antennes. Wij hebben onze cultuur maar zijn zelf puur natuur. Sommige filosofen zien onze naaktheid als een gebrek, terwijl het eigenlijk onze kracht is; naakt passen we overal in, zomerkleren, winterkleren, allerlei voertuigen enzovoort. 7. HET LICHAAM-GEEST PROBLEEM Hoe dachten andere filosofen, filosofen uit het verleden, over deze vragen naar spirit, geest, verstand, idee, kennis, waarheid en dergelijke? Plato die ongeveer 2500 jaar terug leefde in Griekenland kan dan worden gezien als de Godfather van de Westere filosofie. Hij bracht voor het eerst ons verstand ter sprake in de filosofie. Tot dan toe dachten filosofen alleen na over de werkelijkheid buiten hen. Weten zelf werd door hen gezien als een vanzelfsprekendheid. Plato was de eerste die ook ging nadenken over het denken zelf. Wat bedoelen we met weten, met een algemeen idee hebben, van de schoen, de vogel, de bloem, het idee van schoonheid ook? Voor Plato was ons vermogen om te weten en te begrijpen alleen maar verklaarbaar als we het bestaan veronderstellen van een boven-natuurlijke dus hemelse wereld van eeuwige Ideeën. Je kan die wereld van Ideeën vergelijken met een super-website ergens in de kosmos, terwijl elk mens van nature een draadloze verbinding heeft met die boven-natuurlijke wereld van Ideeën. En als we dan vele verschillende vogels zien, dan herkennen we het boven-natuurlijke Vogel-idee in al die verschillende vogels. Die boven-natuurlijke Ideeën moeten dan een soort simpele elementaire tekeningetjes zijn, lijkt mij. Als jij dit boekje hebt begrepen en het ook eens bent met deze relationele kijk, dan weet je dat zo'n boven-natuurlijke wereld van Ideeën helemaal niet nodig is. We hebben geen enkel aangeboren idee nodig. We hoeven alleen maar te kijken, naar vormen die bij andere vormen passen. We zien het vliegtuig in elke vogel, we zien vleugels dan die drijven op de lucht, we zien de schotel-antenne in elke bloem, en we zien ons eigen lichaam in elk menselijk gebruiksartikel. Ons verstand kan helemaal leeg zijn als we geboren worden, maar is gewoon een instrument als onze andere zintuigen. Toch werd Plato's filosofie eeuwen lang door velen aanvaard in de Westerse wereld. Zijn boven-natuurlijke wereld van Ideeën paste ook wel goed bij de Christelijke religie die eeuwen lang de dienst heeft uitgemaakt in de Westerse wereld. Maar enkele (2 of 3) eeuwen terug, begon dat geloof in een boven-natuur te verdwijnen. Mensen begonnen meer en meer de kracht van hun verstand te ontdekken, de kracht van empirisch onderzoek, meten van feiten en in kaart brengen van die gemeten feiten. Die periode wordt ook wel de tijd van de Verlichting genoemd. Geloof in God begon ook meer en meer uit te doven. We begonnen te ontdekken dat we niet langer boven-natuurlijke verklaringen nodig hadden. Filosofen die empiristen worden genoemd als John Locke (1632-1704) en David Hume (1711-1776) aanvaardden alleen onze zintuigen als bron van kennis, terwijl ons verstand een 'tabula rasa' voor hen was, een onbeschreven blad, leeg. Maar hoe kunnen we dan spreken van algemene kennis, natuurkunde-wetten bijvoorbeeld, als er alleen maar afzonderlijke zintuiglijke indrukken bestaan? Dat was de kritiek van filosofen die rationalisten worden genoemd. Voor hen moet er een aangeboren rationele bekwaamheid in onze hersenen huizen. Immanuel Kant (1724-1804) bijvoorbeeld was zo'n rationalist, zij het een kritische rationalist. Echte 100% rationalisten als René Descartes (1596-1650) geloofden alleen in ons verstand als bron van kennis en wantrouwden onze zintuigen. Maar Kant was een kritische rationalist; zowel zintuigen als ratio speelden een rol in zijn kijk. Voor Kant begon alle kennis inderdaad met zintuiglijke indrukken. Maar nadat die indrukken zijn binnen gekomen, doet ons verstand er iets mee. Voor Kant hebben wij mensen een soort aangeboren wetenschappelijke bekwaamheid, waardoor ons verstand natuurlijk weer iets boven-natuurlijks krijgt. Vergelijk het met een computer die op het moment dat hij af is, automatisch enkele basis-programma’s in zich heeft. Waar komen die programma’s dan vandaan, wie heeft ze gemaakt? Empiristen waren het om die reden niet eens met Kant. Alleen fysische feiten tellen en Kant's aangeboren rationele bekwaamheid kan niet worden geschetst als zo'n fysisch feit. Maar hoe dan kunnen we onze algemene kennis van natuurkunde-wetten verklaren, volgens die empiristen? Wel, zulke wetten bestaan ook eigenlijk niet echt volgens David Hume. Wat wij een natuurkunde-wet noemen, is niet meer dan een afspraak tussen wetenschappers. Wat ik hier beschrijf, de vraag, de discussie, de strijd zelfs, wordt ook wel het lichaam-geest probleem genoemd van de Westerse filosofie. En eigenlijk is het het geest probleem. We hebben woorden nodig als spirit, geest, idee, verstand en dergelijke. Maar wat bedoelen we dan precies? Als je geest of idee geen plaats kunt geven in de natuur, dan zijn er twee oplossingen. Eerste oplossing is de aanname van een boven-natuurlijke sfeer van ideeën, in de kosmos of in onze hersenen. Tweede oplossing is eenvoudigweg ontkennen van het bestaan van geest en idee. En het laatste was en is meer en meer aan het gebeuren in het Westen. In deze relationele kijk bestaat dat lichaam-geest probleem niet meer. Er zijn vormen in de werkelijkheid en er bestaat passen van vormen. En elke vorm van passen is dan een werking, schroeven, Eros, Elektra enzovoort. En als we het hebben over geest of spirit, dan bedoelen we altijd die werkingen, dat passen van vormen, ook in taal, wiskunde of muziek. En ons verstand is ons vermogen om dat passen van vormen te zien, de werkingen te zien. Om ook harmonie te zien in dat passen van vormen en dan genieten we en spreken we van Waarheid. Dus inderdaad komt alle kennis binnen via onze zintuigen. En inderdaad doet ons verstand dan iets met die indrukken. Maar die ratio van ons is erg simpel en natuurlijk, gewoon een zien dat twee vormen bij elkaar kunnen passen. En dat passen van vormen is gewoon daar, overal in de natuur. We hoeven alleen maar te kijken. En er is inderdaad meer waarheid dan alleen de afzonderlijke zintuiglijke indrukken. Er bestaan echte natuur-wetten; alle vogels en vliegtuigen drijven op de lucht, in aardse omstandigheden, alle schoenen zijn schoen, voor aardse mensen, alle moertjes passen om boutjes, alle elektronen passen om protonen. En alhoewel we allemaal hetzelfde menselijke lichaam hebben, hebben we allemaal een eigen vorm, onze hersenen en zintuigen ook. Sommigen van ons passen goed bij muziek en houden dan daarvan, anderen houden juist van wiskunde, of koken, of lezen en schrijven. Of van niets doen. En je kan je zelf ook vormen, je lichaam maar ook je geest. En alhoewel begrijpen altijd simpel is, het zien van vormen die passen bij andere vormen, kan het relatie-patroon van passende vormen erg ingewikkeld zijn. Denk bijvoorbeeld aan een auto. Als je een auto helemaal uit elkaar haalt, heb je duizenden onderdelen. En elk onderdeel heeft dan een specifieke vorm, passend bij een of meer andere specifieke vormen. En elke vorm van passen is dan net zo simpel als de moer die om de bout past. Maar alles bij elkaar is het relatiepatroon dan zo ingewikkeld, dat het je jaren kost om een goede automonteur te worden. En misschien word je wel nooit een goede monteur, maar ben je een goede kok of muzikant, terwijl de goede monteur niet kan koken of dansen. Onze persoonlijkheid is onze eigen vorm, passend bij andere vormen op onze eigen persoonlijke manier. Nog dit: Plato was natuurlijk geen domme man. Want er bestaat inderdaad een niet-materiële wereld van ideeën naast de wereld van de materiële dingen. Maar die wereld is niet boven-natuurlijk zoals Plato dacht, maar speelt midden in de natuur, in de werkingen tussen de passende vormen. En die ideeën kunnen worden gezien in de vormen van de dingen, het idee van de camera in een oog, het idee van de pomp in een hart, het idee van het vliegtuig in een vogel enzovoort. Zelfs de ideeën van de schroefdraad en het wiel bestaan in de natuur. En die niet-materiële ideeën zijn ook zeer fundamenteel; zij bepalen de vormen van alle dingen. Het niet-materiële Elektra heeft de vormen bepaald van alle ogen en bloemen. De niet-materiële zwaartekracht heeft de sterkte bepaald van alle beenderen en spieren. Enzovoort. De vraag is dan nog: Waar komen die ideeën vandaan, uiteindelijk? Waarom is een camera of oog mogelijk, een werkelijkheid mogelijk? Huist er een Eeuwig Idee achter alles? Een Geest, een God? Plato was niet dom natuurlijk. Maar hij begreep niet ons verstand als slechts een extra zintuig. Misschien wilde hij gewoon de mens zien als verheven boven de rest van de natuur. De wens is vaak de vader van de gedachte. 8. GEEST ALS FYSISCH FEIT Geest is nu gedefinieerd als niet-materieel maar desalniettemin fysisch natuurlijk feit. Zelfs Kwaliteit kan nu worden gedefinieerd als fysisch feit. Hoe beter het passen, deste meer kwaliteit er is. Hoe beter het passen, deste meer waarachtig is ook het ding. Dus Kwaliteit betekent Waarheid. En als we van kwaliteit genieten, lekker passen, dan genieten we van waarheid. Pleiten voor meer harmonie in de samenleving is daarom pleiten voor meer waarheid. En alhoewel geest nu is gedefinieerd als fysisch feit, soms zelfs tastbaar als wanneer je op je fiets fietst of in je schoenen stapt, is het nog steeds een wonder in bijvoorbeeld de man-Eros-vrouw drie-eenheid of in de proton-Elektra-elektron drie-eenheid. Wat is de levenskracht? Wat is Elektra, dus het elektromagnetische veld van licht? De proton-Elektra-elektron drie-eenheid is de meest fundamentele bouw'steen' in onze werkelijkheid, in de natuur. En die drie-eenheid kan worden vergeleken met de bout-schroeven-moer drie-eenheid. De buiten-schroefdraad op de bout is dan als de positieve lading van het proton, terwijl de gelijke maar tegen gestelde negatieve lading van het elektron is als de passende binnen-schroefdraad in de moer. En zoals de moer om de bout past, zo past het elektron om het proton. Maar wat voor soort werking is Elektra dan? Welk soort passen, wat voor vormen? Dat is nog steeds de vraag in de natuurkunde. Misschien kan deze relationele manier van kijken ook van nut zijn daar in de natuurkunde. Want laten we eens wat beter kijken naar die bout-schroeven-moer drie-eenheid. In die drie-eenheid zijn het de materiële vormen van bout en moer die het schroeven veroorzaken, mogelijk maken. Maar als we kijken op een dieper niveau, dan is het niet materiële schroeven de oorzaak. Het is het idee van het schroeven dat de vormen bepaalt van bout en moer, en pas daarna is echt schroeven mogelijk. Om een bout te fabriceren heb je het schroeven al nodig. En dat geldt voor alle vormen. De niet-materiële werkingen bepalen altijd de vormen van ogen, bloemen, oren, harten, fietsen, stoelen, kleren, vleugels, wielen enzovoort. Geest of Idee bepaalt (de vorm van) materie. Misschien is dat ook wel zo in de proton-Elektra-elektron drie-eenheid. Dus misschien is Elektra wel de oorzaak van alles, de oorzaak van proton en elektron ook. Om een elektrische lading te kunnen hebben, moeten proton en elektron dan eerst worden geladen, door Elektra. Misschien is Elektra voortdurend bezig met vormen. Misschien was er in het begin alleen maar Licht? Misschien was er in het begin alleen maar Geest? Nog dit: Dat geest kan worden gedefinieerd als fysisch feit, betekent niet dat alle geheimen van spirit nu zijn ontsluierd. Integendeel. Diep spirituele ervaringen kunnen alleen maar worden gevoeld. Maar dat er toen harmonie in passen van vormen was, dat staat altijd buiten kijf. Je eigen vorm ook lekker passend. En meer kan je ook niet zeggen over Geest, als wetenschapper dan. Goede romans en gedichten, goede muziek en schilderijen, lekkere maaltijden, de warmte voelen van de zon, zingende vogels horen, de kleuren zien, lucht ademen en proeven, soms zelfs alles tegelijkertijd. Het is altijd harmonie in passende vormen. NAWOORD Persoonlijk geloof ik in een Spirit, Geest of Intelligentie (dus een God) als oorzaak van alles, een Potentie om harmonieus passende vormen te scheppen, niet door eindeloos en dom 'trial and error' maar snel en slim. Maar die Potentie kan niet worden geschetst als fysisch feit, denk ik. De producten, altijd gebaseerd op de proton-Elektra-elektron drie-eenheid, kunnen worden geschetst als fysische feiten. Maar de Creatieve Kracht Erachter kan slechts worden gevoeld. Het is een geloof, als in muziek. Klanken of tonen kunnen worden geschetst als feiten, maar de melodie kan alleen worden gevoeld, mits je gevoel voor muziek hebt. Maar of je nu wel of niet gelooft in God, pleiten voor meer Spirit (goed passen van vormen) in onze samenlevingen, is pleiten voor meer wetenschappelijke waarheid. En onze zogenaamde beschaafde samenlevingen zijn op dit moment wetenschappelijk onwaarachtig. Kijk, of er Intelligentie huist in planten en dieren, in atomen en moleculen wellicht ook, dat is nu de Grote Vraag op aarde, 'the clash of civilizations' ook. Want die Intelligentie is dan God. Maar dat er Intelligentie huist in onze cultuur, dat staat buiten kijf. Wij hebben eerst een idee, maken dan het ding. Wij zijn intelligent, streven naar lekker passende vormen. Nou, doe dat dan ook waarachtig! Eigenlijk is onze hele werkelijkheid alleen maar spirit, geest, zoals ook een fiets, bloem enzovoort alleen maar geest is. Als je een fiets helemaal uit elkaar haalt, hou je honderden onderdelen over. Die onderdelen kunnen dan op vele verschillende manieren met elkaar worden verbonden. En slechts één relatiepatroon levert dan de fiets op. Dus de fiets is niet het materiaal maar het immateriële relatiepatroon. Fiets, schoen, bloem, werkelijkheid zijn, is daarom Geest zijn. Als al die immateriële relatiepatronen plotseling zouden verdwijnen, dus al die werkingen die in de leegte spelen als passen van vormen inclusief Eros en Elektra, dan zouden er nog slechts neutrale en geïsoleerde protonen en elektronen over zijn. Maar wat zou een proton of elektron kunnen zijn, zonder relatie? Niet iets; zelfs om een afmeting of massa te hebben, is een relatie nodig. Dus inderdaad moet Elektra de oorzaak van alles zijn. In het Begin was er Licht, eindig licht (meer over licht op www.fabc.info). Maar dat is een beetje een ander verhaal, dat is fysica, metafysica. Eigenlijk zijn er twee lichaam-geest problemen in de Westerse filosofie. Het eerste lichaam-geest probleem betreft onze menselijke geest, en daarover ging dit boekje vooral. Daarnaast is er ook nog het materie-idee probleem: Wat is de bron van alles? Is alles alleen maar chemie en mechanica? Of huist er een Geest achter alles? Daarover een andere keer, in een ander verhaal, over Geest als oorzaak van alles. Of misschien schrijf ik wel nooit dat tweede deel over Geest als bron van alles. Want volgens mij is het onmogelijk om echt te bewijzen dat Geest de bron van alles is. Dat zal altijd een kwestie van geloof blijven. Gewoon dom 'trial and error' kan inderdaad alles veroorzaken. Alleen dit over die vraag: Als jij, net als ik, gelooft dat er Intelligentie huist in de Natuur, dan betekent dat dat je gelooft dat die Intelligentie ook huist in Elektra, dus in de proton-Elektra-elektron drie-eenheid. Want heel kort na de Big Bang waren er alleen proton-Elektra-elektron drie-eenheden, dus Waterstof atomen. En wat er later ook is ontstaan, grotere atomen, moleculen, al die levensvormen inclusief de intelligente mens, het was allemaal al daar in de proton-Elektra-elektron drie-eenheid, als een Potentie, een mogelijkheid. Anders zou leven onmogelijk zijn geweest. Dus Elektra omvat ook Eros of de levenskracht, de potentie van leven, en omvat ook de potentie van onze menselijke intelligentie. Dat moet zo zijn, anders konden we niet bestaan. De basis-werking in je lichaam, de bron van leven, is nog steeds Elektra. Als je plezier voelt, genot, of je voelt pijn, dan voel je altijd de beweging van je elektronen. Dat is waar alles gebeurt, uiteindelijk, in de grensgebieden tussen de atomen, in Elektra. Ook in je hersenen, of in een computer. Zullen natuurkundigen ooit het bestaan van Intelligentie aanvaarden in Elektra? Dat hangt natuurlijk allereerst af van hoe we Intelligentie definiëren. Voor mij betekent Intelligentie 'streven naar harmonie in passen van vormen'. En dat we harmonieus passende vormen zien in de Natuur, dat staat natuurlijk buiten kijf. We zien perfecte adelaarsogen, perfecte vliegtuig-vleugels in diezelfde adelaar, we zien perfect aanpassen aan allerlei omstandigheden overal in het leven en de natuur. En dat noem ik Intelligentie. Dus zelfs als je gelooft in dom 'trial and error' als motor, zal je moeten toegeven dat het resultaat vaak intelligent is. 'Survival of the fittest' betekent dat de meest perfect passende vormen het beste overleven. En dat is intelligent. Dus Intelligentie is in elk geval een aantrekkende 'kracht' in de natuur; indien niet stuwend, dan in elk geval trekkend. Zelfs als planten en dieren evolueren in toevallige (domme) 'trial and error' stapjes, zelfs dan overleven alleen de intelligente stapjes (aanpassingen). Verder is het zo dat die planten en dieren die het vaakst intelligente 'trial and error' stapjes doen, ook het beste zullen overleven. Omdat ze zich sneller kunnen aanpassen aan veranderende omstandigheden. En uiteindelijk zou dan een aangeleerde intelligentie kunnen ontstaan in (de genen van) planten en dieren. En inderdaad, bomen bijvoorbeeld die zijn geknakt in een storm, repareren zichzelf zeer intelligent. Een ingenieur die de beste wetenschappelijke modellen gebruikt en de snelste computers, zou het niet beter kunnen doen. Gewoon de feiten. Instinctief gedrag in dieren zou ook op die manier kunnen zijn ontstaan. Een jonge krokodil bijvoorbeeld weet vanaf zijn geboorte hoe te lopen, te zwemmen en te jagen. Dat moet dan een soort ingeprente kennis zijn, zij het een onbewuste kennis. En zelfs onze menselijke intelligentie kan zo worden verklaard. Misschien hadden onze oudste voorvaders en moeders heel wat van die instinctieve kennis in hun genen, aangeboren maar onbewuste kennis over hoe te lopen, te klimmen, te schuilen, te jagen enzovoort. Misschien zag een van hen toen plotseling dat al die werkingen iets gemeenschappelijks hebben; ze spelen allemaal als passen van vormen. En heb je eenmaal dat gezien, dan heb je al die aangeboren instinctieve kennis niet meer nodig, zo dat het meer en meer verdween in de mens. Dus alle intelligentie in de natuur, inclusief de menselijke intelligentie, kan het gevolg zijn van 'trial and error'. Dus we zien allemaal Intelligentie in de Natuur. Maar is het de oorzaak of gewoon een gevolg? Dat is de Grote Kwestie nu op aarde, tussen gelovigen en ongelovigen. Maar eigenlijk, voor de praktijk bedoel ik, politiek bijvoorbeeld, maakt het niet eens uit of u gelooft of niet. Want perfectie in passen van vormen betekent altijd Waarheid, ook voor de niet gelovigen. Die perfecte vliegmachine met haarscherpe blik die we Adelaar noemen, is een waarachtig schepsel, dat daarom verdient te worden beschermd. Dus of u nu gelooft in God of niet, voor ieder van ons betekent perfectie in passen van vormen Waarheid. En onze gehele samenleving kan dan worden vergeleken met een enorme ingewikkelde fabriek; elke machine daar moet goed passen bij de mensen achter de machine, terwijl elke machine ook perfect moet passen bij de andere machines. En in onze fabrieken zorgen we daar ook voor. Maar in onze samenlevingen, zijn er vele groepen die alleen maar bezig zijn met hun eigen belang, terwijl onze regeringen slechts boekhouders zijn. Onze aarde is nu een schip zonder kapitein. Slechts 1% van de aardse bevolking bezit nu meer dan 50% van het aardse vermogen. Onze economie is een casino. We vernietigen de Natuur. We laten honderden kinderen per dag verhongeren. Deze Relationele Kijk is dus voor iedereen. Of je nu wel of niet gelooft in God, het doet er eigenlijk niet toe. We geloven allemaal in Waarheid. Ter afsluiting nog dit: Filosofen worden soms ruwweg ingedeeld in twee kampen, materialisten tegenover idealisten. Materialisten geloven dan in het geheel niet in boven-natuur, niet in aangeboren boven-natuurlijke ideeën, niet in een Geest in de natuur. Idealisten geloven dan in een God of Intelligentie in de natuur, en ook in aangeboren rationele bekwaamheden. Dus materialisten zijn dan tevens empiristen, en idealisten zijn tevens rationalisten. Deze Relationele kijk past niet in een van de twee kampen. Voor wat betreft de menselijke geest, ben ik eigenlijk een empirist, zelfs ons verstand is een zintuig. Maar als het het materie-idee probleem betreft, ben ik een idealist, gelovend in een God of Intelligentie in Leven en Natuur. Daarom is deze kijk Relationeel, om kloven te overbruggen. Jan Helderman, Alkmaar, 4-5-2007; versie 6-3-2008 | www.fabc.nl